5 aylık bebek iddianame bekliyor
Leyla Eleftoz Baran’ın adı, Kızıltepe’de polis tarafından öldürülen bir şahsın üzerinde bulununca tutuklanıp Mardin E Tipi Cezaevi’ne konuldu. Anne sütüne ihtiyaç duyan 5 aylık oğlu Rojvan’la birlikte, cezaevinde iddianamenin hazırlanmasını bekliyorlar.
DUVAR – Leyla Eleftoz Baran ve 5 aylık oğlu Rojvan’ın içinde bulundukları araç, Hazro yakınlarında jandarma tarafından durduruluyor. Kimlikleri kontrol eden jandarma, Leyla Eleftoz Baran’ı ‘araması var’ diyerek alıkoyuyor. Aynı araçta bulunan annesi, kız kardeşi ve diğer yakınları şaşkındır, ama yapacak bir şey de yoktur.
Jandarma Leyle Eleftoz’u Hazro karakoluna götürürken beş aylık Rojvan teyzeye teslim ediliyor. Eleftoz önce karakola, daha sonra Hazro savcılığına gönderiliyor. Ailesi, onun, Kızıltepe’deki bir dava nedeniyle gözaltına alındığını burada öğreniyor. Ama başka bir ayrıntı verilmiyor?
Kızıltepe’deki dava nedir? Diyarbakır’da çalışan Leyla Eleftoz’un Kızıltepe ile ne gibi bir ilişkisi olabilir? Bu soruların cevabı verilmiyor aileye.
Kızıltepe savcısının görüntülü ifade alacağı söyleniyor aileye. Ancak gün akşam oluncaya kadar bu işlem gerçekleşmiyor.
Aile, Rojvan’ı doyursun diye annesine götürmek istiyor, ancak buna da izin verilmiyor.
ROJVAN’IN SÜT ANNESİ
Karakolun önünde beklemenin yararı yok, taziye için gitmek istedikleri köylerine yeni bir endişeyle, sıkıntıyla gidiyorlar. Rojvan’ın beslenme ihtiyacını köyde yeni doğum yapmış başka bir kadın kendi sütüyle karşılıyor. Rojvan’ın bir süt annesi vardır artık. Ama bu da kısa sürecektir.
Rojvan için esas sıkıntı ertesi gün başlıyor. Leyla Eleftoz’un nerede olduğunu, neyle suçlandığını öğrenmeye çalışan aile, sabah erken saatte Rojvan’la birlikte karakolun önünde alıyorlar soluğu.
ANNESİ KIZILTEPE’YE GÖNDERİLİNCE…
Leyla Eleftoz Baran oğlu Rojvan ile
Hazro savcılığından Kızıltepe savcılığına bağlantı sağlanamadığı için Leyla Eleftoz önce Diyarbakır’a getiriliyor, buradan da Kızıltepe’ye gönderiliyor.
Aile ile birlikte Rojvan da bütün bu yolculuğu yapıyor. Aile bireyleri Leyla Eleftoz’u neyin beklediğini bilmedikleri için endişeli ve huzursuz. Ama elbette bütün bu yolculuk boyunca en çok huzursuzluk duyan Rojvan oluyor. Annesi yoktur yanında, karnı açtır, uyku saatleri bölük pörçük olmuştur.
Aile, işinde gücünde olan, bebeği ile ilgilenen Leyla Eleftoz’un ifadesi alındıktan sonra serbest bırakılacağına inanıyor. “Bir yanlışlık olmalı” diye düşünüyorlar. Eleftoz’u sıkıntılı saatlerin ardından alıp Diyarbakır’a, evine bırakacaklarını umuyorlar.
Öyle olmuyor. İfadesi alındıktan sonra savcı, tutuklanması talebiyle Leyla Eleftoz’u mahkemeye sevk ediyor. Mahkeme tutuklama kararı veriyor. Eleftoz, Mardin E Tipi Kapalı Cezaevi’ne gönderiliyor.
ROJVAN’IN TEYZESİ SEYRAN ANLATIYOR
Bütün bunları Rojvan’ın teyzesi Seyran anlatıyor bana. Daha önce Duvar’dan Hacı Bişkin’in yaptığı haber sayesinde vakıf olduğum olayı birinci ağızdan dinliyorum.
Seyran, köye giden araçta ablası Leyla’nın yanındadır. Ablasının gözaltına alınışından tutuklanmasına kadar bütün süreci yaşamıştır. Rojvan’ın açlığına, huysuzluğuna, ağlamalarına da. En çok Rojvan’ı anlatırken duygulanması da bu nedenle. Seyran, “Annesinden ayrı kalması çocuğun psikolojisini bozdu. Hareketleri, bakışları bile değişti” diyor.
Dönüp dolaşıp “Rojvan özel bir çocuktur” diyor. “Bütün çocuklar özeldir” dediğimde, biraz mahçup, “Elbette” diyor, “Ama Rojvan sahiden özel bir çocuktur” diye karşılIk veriyor. Bunu, yeğenine duyduğu sevginin göstergesi olarak kaydediyorum.
5 aylık Rojvan bebek annesiyle cezaevinde
SAVCI İFADEYİ SAMİMİ BULUYOR, AMA…
Leyla Eleftoz neden tutuklandı? “12 Ocak’ta Mardin’in Kızıltepe ilçesinde aracın içinde öldürülen bir şahsın üzerinden ablamın adının yazılı olduğu bir kağıt bulunduğunu söylediler. Bu yüzden tutuklanmış” diyor Seyran Eleftoz. Ablasının adı neden o şahsın üzerinde bulunuyordu, bunu bilmediğini ve anlam veremediğini anlatıyor. “Ablamı örgüt üyeliğinden tutukladılar. Oysa o tarihte ablam 8 aylık hamileydi. 8 aylık hamile bir kadın nasıl örgüt üyesi olabilir?”
Ablası savcılıkta verdiği ifadede, öldürülen şahsı tanımadığını, memur olduğunu, o tarihte 8 aylık hamile olduğunu, hiçbir örgütle bağının olmadığını söylüyor. Avukatın aileye aktardığına göre ifadeyi alan savcı, Leyla Eleftoz’a “İfadeni samimi buluyorum” demiş. Ama buna rağmen tutuklama talebinde bulunmuş.
Mardin E Tipi Kapalı Cezaevi’ne gönderilen Leyla Eleftoz, duruşma tarihinin belli olacağı günü bekliyor. Oğlu Rojvan’la birlikte.
ROJVAN CEZAEVİYLE TANIŞIYOR
Daha beş aylık olan Rojvan’ın cezaeviyle tanışması da böyle başlıyor. Teyzesi Seyran, “Rojvan’a siz bakamaz mıydınız?” soruma, “Rojvan’ın anne sütüyle beslenmesi gerekiyordu. Bu yüzden annesiyle cezaevinde” şeklinde cevap veriyor.
Cezaevinde kısa sürede hastalanmış Rojvan. Seyran, cezaevi bürokrasisini güç bela aşıp doktora götürdüğünü anlatıyor. Doktor çocuğun soğuk aldığını ve iyi bakılması gerektiğini söylüyor. Seyran, ablasından cezaevinin koşullarıyla ilgili aldığı bilgiyi paylaşıyor: “Sıcak su her zaman yokmuş. Küçük bir koğuşta 45 kişi kalıyor. Annesi iyi beslenemediği için Rojvan mamaya ihtiyaç duyuyor. Ancak her götürdüğümüzde sorun çıkıyor. Bir hafta yetecek kadar mamayı içeri sokmak için saatlerce uğraşmamız gerekiyor.”
Leyla Eleftoz’un ne zaman hakim karşısına çıkacağı belli değil, yine de kardeşi Seyran’a beklentisini soruyorum. Seyran, “Ablam Rojvan için tutuksuz yargılansın” diyor.
ANNENİN MEKTUBU
Rojvan’ın teyzesi Seyran Eleftoz ile görüştükten birkaç gün sonra annesinin cezaevinden yazdığı mektubu ulaşıyor. Leyla Eleftoz haksız yere suçlandığını, cezaevinde yattığını anlatıyor mektubunda. Elbette Rojvan’ın içinde bulunduğu koşulları da dile getiriyor. “Çocuk doktorunun olmadığı bu zindanda oğlumu muayene eden pratisyen hekim 6 aylık bebeğe 10 yaşındaki bir çocuğun kullanabileceği ilaçları verdi. Zamanında fark etmemiş olsaydım bebeğimin sağlık durumu o ilaçlar yüzünden belki de daha kötü olacaktı.”
Leyla Eleftoz, mektubun sonunda, kendisi ve oğlu için yapılan imza kampanyasına katılan herkese teşekkür ediyor. Özellikle kadınlardan desteklerinin devamını bekliyor.
Rojvan ve annesi Leyla Eleftoz Baran’ın yaşadıkları böyle. Onların hikayesini biliyoruz artık. Ama kimbilir, Türkiye’deki cezaevlerinde henüz hikayesi bilinmeyen daha kaç Rojvan ve Leyla var?